Παιδιά που κάνουν ζημιές στο σπίτι, τσακώνονται με τα αδέρφια τους, αρνούνται να φάνε ή να διαβάσουν, τιμωρούνται από τους γονείς τους με τον πιο βάναυσο τρόπο. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού, στην Ελλάδα κάθε χρόνο κακοποιούνται ή παραμελούνται μέχρι και 10.000 παιδιά από άτομα που ανήκουν στο οικογενειακό ή κοντινό τους περιβάλλον, με τις οδυνηρές τραυματικές αναμνήσεις να τους «κυνηγάνε» για μια ζωή.

Στη χώρα μας καταγράφονται περίπου 2.000 νέες περιπτώσεις κακοποίησης ή παραμέλησης παιδιών για κάθε έτος ηλικίας με μεγαλύτερη συχνότητα στις μικρές ηλικίες. Εκτιμάται ότι δύο στα τρία κρούσματα αφορούν ηλικίες μέχρι πέντε ετών.

Την ίδια ώρα ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι τα μισά παιδιά που κακοποιούνται αντιμετωπίζουν σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα και το 8% μένει ανάπηρο. Το 40% των παιδιών, ηλικίας έως τριών ετών, που «τρώνε» ξύλο, χάνει τη ζωή του λόγω κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων.

Οι κύριοι παράγοντες που οδηγούν τους γονείς στη χρήση της βίας είναι η ένταση και ο εκνευρισμός τους λόγω προβλημάτων ή δυσμενών γεγονότων ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά των παιδιών, η ευρύτερη κοινωνική αποδοχή της σωματικής τιμωρίας ως μεθόδου διαπαιδαγώγησης και η απουσία βοήθειας στην ανατροφή των παιδιών από τρίτα πρόσωπα.

Στο μεταξύ οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η κακοποίηση και η παραμέληση έχει σχέση με τη νεανική παραβατικότητα και με τη συνέχιση του κύκλου θύτης-θύμα. Μελέτες έχουν δείξει ότι το 97% των ενηλίκων με επαναλαμβανόμενες παραβάσεις είχαν ιστορικό σοβαρής σωματικής τιμωρίας και κακοποίησης στην οικογένεια, ενώ οι μισές οικογένειες (50%) που καταγγέλθηκαν για κακοποίηση ή παραμέληση ενός παιδιού, είχαν τουλάχιστον ένα παιδί που στη συνέχεια παραπέμφθηκε σε δικαστήριο ανηλίκων για παραβατική συμπεριφορά.